Als je nee zegt …

Ik ben, als oude grijze man, de waarde van podcasts aan het ontdekken. Als ik in de trein zit, of in de auto of gewoon op een onbewaakt moment. Heerlijk, geen geschreeuw van aankondigingen en reclames. Geen haast om naar die journalistieke conclusie te komen. En, onderwerpen die rijp en groen aangeboden worden. Een soort van snoepwinkel van onderwerpen die soms heel erg en soms wat minder binnenkomen.

De podcast die ik deze week luisterde was een uur durend interview met Berthold Gunster. De man die er voor gezorgd heeft dat ‘omdenken’ in de dikke van Dale kwam. Heerlijk, een uur lang luisteren naar een bevlogen realist. Een man die in staat blijkt om beperkende mechanismes ‘om te denken’ en als mogelijkheid in te zetten.

Meer dan 10 jaar geleden heb ik samen met Berthold een onderzoek gedaan naar de kracht van spiegelen. Kan spiegelen de kwaliteit van communicatie verbeteren? Het antwoord daarop is ja! En niet een beetje, maar enorm. Mocht je het interessant vinden moet je het maar even laten weten. Dan zal ik je een linkje zenden.

En een boeiend deel van deze podcast ging over nee zeggen. Heel veel mensen hebben moeite met nee zeggen. En ik bedoel daarmee niet de nee is nee. Ik bedoel de twijfel-nee: moet ik het wel of moet ik het niet doen. En Berthold beschreef dit zo treffend (omgedacht) dat dit nog een tijdje in mijn hoofd bleef hangen. En vanochtend bedacht ik; dit ga ik in mijn blog nog eens uitschrijven. Deels voor diegene die dit leuk vindt en deels voor mezelf (om er nog eens goed bij stil te staan).

Nee

Nee zeggen gaat heel vaak over de consequentie van nee. Je zet daarmee een streep in het zand en je hebt soms het gevoel dat je geen nee kan zeggen omdat je dan iemand teleurstelt, of dat je niet de helpende hand biedt. Een gesprek over de nee is dan vaak een kribbig en beperkend gesprek. “Ah joh, dat kun je toch wel even voor me doen?” Berthold betoogde dat dat gesprek niet over de nee maar over de ja moet gaan. Immers als je nee zegt zeg je ja tegen iets anders.

Bijvoorbeeld: je collega vraagt je om te helpen met een voor haar belangrijk project. En natuurlijk te laat, en net als je zelf iets belangrijks van plan was te doen. Wat nu? Nee zeggen is niet collegiaal en ja zeggen brengt je zelf in de problemen. Je afweging om nee te zeggen zit dus in het effect op jezelf. Dus je afwijzing van dit verzoek is dus niet een nee. Je afwijzing is een ja namelijk voor jezelf. En als je dit tijdens het nee zeggen goed bespreekbaar maakt is de acceptatie hiervan verbazingwekkend groot (ondanks het feit dat je niet helpt). “Ik zou je uiteraard graag helpen, en moet helaas kiezen om aan mijn eigen project te werken. Je weet wel, dat project over … de deadline is …!”

Misschien helpt het met ja én nee zeggen.

Ik wil met mijn blog bijdragen aan de verbinding. En als iemand wil reageren. Doen!

Charles Vinke

Charles Vinke
Algemeen directeur
Charles Vinke is 9 jaar in dienst van Asito en sinds 1 januari 2015 algemeen directeur. Vinke heeft jarenlange ervaring in de facilitaire dienstverlening.

Recente blogberichten

  • Wall of shame

    11 februari 2019

    Vorige week sprak ik met één van onze jonge veelbelovende managers. Dat mag ik vaak doen. En vaak zijn het hele jonge mensen (vindt deze...


  • Is 2019 het jaar van de waarheid?

    21 januari 2019

    Ik lees, zoals vele van jullie, regelmatig interviews en blogs van ‘toekomstkijkers’. Daar leer ik van. Dat inspireert. En ik word...


  • Haags groentje

    10 december 2018

    "We zoeken een ‘groentje’ die ons wil vertegenwoordigen in Den Haag in een reuze-officieel en serieus overleg over een uiterst serieus...

Nieuws & blog

Over Asito

Voor Asito staat het verbinden van medewerkers, klanten en de maatschappij voorop om zo samen tot resultaten te komen. Het is deze maatschappelijke relevantie die Asito vanuit haar hart wil uitdragen. Dit komt dan ook tot uiting in onze visie en missie.

Lees meer over Asito