Trots

Laat ik beginnen om iedereen te bedanken voor de reacties die ik heb mogen ontvangen op mijn eerste blog. Dat geeft, hoe je het ook wendt of keert, een goed gevoel. Het laat de verbinding zien die we, blijkbaar, hebben. 

Het maakt je ook trots. Trots, op ons bedrijf. Trots, op alle prachtige mensen die binnen Asito werken.Trots, dat ik mijn rol in dit bedrijf mag vervullen. Trots, op alle mooie zaken die we met elkaar voor elkaar krijgen. 

Trots … Een woord dat we niet vaak genoeg gebruiken. “Doe maar gewoon, dat is goed genoeg!” We zeggen dit vaker tegen elkaar, maar waarom?  “Waar komt die bescheidenheid vandaan?” Gisteren werd mij deze vraag, letterlijk, gesteld. Ik zat in onze prachtige tuin, aan de Plesmanweg in Almelo, in gesprek met een goede relatie van Asito. En ik had het ‘standaardantwoord’ klaar. “Ach … wij Oosterlingen zijn bescheiden. Wij bewijzen liever ons gelijk dan dat we ons op de borst kloppen.” En op de één of andere manier voelde dat nu niet als het goede antwoord. Dit antwoord dekt(e) plotseling niet meer de lading. Immers, we zijn trots op ons bedrijf. We zeggen en schrijven dat binnen Asito regelmatig. En toch zeggen we tegen de buitenwereld “Doe maar gewoon, dat is goed genoeg.”

We spraken verder over dit onderwerp en kwamen tot de conclusie dat we trots vaak verwisselen met ‘arrogant' of 'hoogmoedig’. Iets van “kijk ons eens tevreden zijn over onszelf.” Typisch Nederlands en zeker typisch Oost-Nederlands. Als je dus zo naar ‘succes' en dus 'trots’ kijkt is succes vieren bijna niet meer mogelijk. Immers, als je bij succes denkt “doe maar gewoon dat is goed genoeg,” kun je de successen die je boekt nooit goed vieren. En dan, zo was onze conclusie, laat je iedere kans op ‘trots zijn’ liggen. Deze mijmering zette iets in gang, en gisteravond besloot ik, tijd voor actie! 

Wat een onzin om niet ‘gewoon’ trots te mogen zijn op ons bedrijf. Op de prachtige mensen die hier werken. Op de mooie klanten die we van onze diensten voorzien. Ik nam me gisteravond voor om mijn blog als volgt te eindigen:

“Ik ben trots op Asito en prijs mezelf gelukkig dat ik in dit bedrijf mag werken!” 

Zo, dat heb ik dan toch maar mooi een keer, recht uit mijn hart, geschreven.

Ik wil met mijn blog bijdragen aan de verbinding. En als iemand wil reageren. Doen!

Reageren kan via Twitter; www.twitter.com/chvinke

Charles Vinke
Algemeen directeur
Charles Vinke is 9 jaar in dienst van Asito en sinds 1 januari 2015 algemeen directeur. Vinke heeft jarenlange ervaring in de facilitaire dienstverlening.

Recente blogberichten

  • Rommel is ruis

    9 juli 2019

    Dit is mijn tweede blog -tweewekelijks- met als onderwerp ‘tijd en prioriteit’. Zoals ik in mijn vorige blog al schreef, geef ik al vele...


  • Een dagje in de maand extra

    25 juni 2019

    Stel je eens voor het is 30 juni en je werkdag is ten einde. En zoals alle andere dagen denk je aan het einde van de dag nog eens na...


  • Als je nee zegt …

    12 maart 2019

    Ik ben, als oude grijze man, de waarde van podcasts aan het ontdekken. Als ik in de trein zit, of in de auto of gewoon op een onbewaakt...

Nieuws & blog

Over Asito

Voor Asito staat het verbinden van medewerkers, klanten en de maatschappij voorop om zo samen tot resultaten te komen. Het is deze maatschappelijke relevantie die Asito vanuit haar hart wil uitdragen. Dit komt dan ook tot uiting in onze visie en missie.

Lees meer over Asito