Terug naar overzicht

Inclusiviteit

2 minuten leestijd

Zelfvertrouwen doet wonderen

“Hij kwam helemaal ineengekrompen binnen en heeft de eerste weken niets gezegd. Zo verlegen was hij. Een grijs muisje. Hij woonde bij zijn moeder en wist zijn eigen pincode niet. Nu woont hij op zichzelf, heeft hij meer zelfvertrouwen en doet hij zijn verhaal aan twee vreemde mensen! Hij is zo ontzettend gegroeid!”

Robert van Veldhuisen heeft een Wajong-status. Tweeëneenhalf jaar geleden kwam hij via het UWV bij Asito terecht als schoonmaakkracht. Daarvoor was hij twee jaar lang werkloos. 


Robert: “Ik wilde eigenlijk alles wel doen. Dus toen ze met schoonmaakwerk kwamen heb ik gelijk ja gezegd. Ik wist niet zeker hoe het zou lopen. Ik had hiervoor ook al wel een baan gehad, maar dat ging niet goed. Ik kreeg geen begeleiding en had ook geen jobcoach of iets. Dat ging niet.” 

Voorwerker Sandra Hendrixs begeleidt Robert. Sandra: “Ik heb ervaring met het begeleiden van jongeren met een Wajong. Ook mijn zoon heeft een Wajong. Ik zie hoe mensen soms mijn zoon behandelen, soms wordt hij gewoon verstoten. Dat is onterecht. Ik weet door mijn ervaring een beetje wat Robert doormaakt. Dat kan ik gebruiken in zijn begeleiding.” 

De eerste paar maanden heeft Robert alleen met Sandra meegelopen. Sandra heeft bij het UWV om een jobcoach gevraagd omdat Robert erg langzaam los kwam. Sandra: “Eigenlijk had dat niet gehoeven. Hij had wat tijd nodig. Voordat ik het wist ging het beter.” Robert voegt toe: “Ja, het ging ineens erg snel. In de eerste weken liep ik achter Sandra aan. Een beetje met de wisser. Toen ik eenmaal op m’n gemak was begon ik ook andere taken te doen.” 

Robert begon met de trappen, toen de lift en de vloeren. Sandra: “Ik zag dat het in hem zat. Toen heb ik hem langzaam los gelaten. Meer taken gegeven. Het doel was om Robert meer zelfvertrouwen te geven. En dat is gelukt! Zelfvertrouwen kweek je door complimenten te geven. Zo van: dit ging minder, maar dit ging echt super goed!” 

Inmiddels heeft Robert geen jobcoach meer en kan hij zelfstandig aan het werk. Sandra: “Ik ben nog wel erg beschermend. Sommige mensen vroegen Robert taken uit te voeren die hij niet hoeft, dingen die bijvoorbeeld niet in het contract staan. Hij deed dat dan ook gewoon. Hij kroop voor iedereen! Maar Robert is de specialist en hij weet wat hij wel en niet moet doen! Dit gebeurt nu niet meer. Robert kan inmiddels namelijk prima nee zeggen!” 

Sandra en Robert zijn een goed duo, het lijkt een perfecte match te zijn. Sandra: “Ik zie Robert als meer dan een collega. Ik ben zo blij dat ik hem heb kunnen helpen. As ik zie dat een ander mens gelukkig wordt, dat iemand opbloeit. Ja! Daar word ik ook blij van.

Robert geeft aan dat hij prima op zijn plek zit en nog wel jaren zo aan het werk kan blijven. Hij wil wel aan zijn zelfvertrouwen blijven werken. En de basisvakopleiding schoonmaak doen. In april is hij gestart om zijn diploma te halen.

Auteur
Asito