Ingezonden brief door Malon

Regelmatig krijg ik de vraag waar ik nou precies vandaan kom. Alhoewel ik in Nederland geboren ben, net zoals mijn ouders, bleker ben dan de gemiddelde blonde vriendin van mij en aan meer Hollandse gewoonten doe dan waarschijnlijk goed voor me is, blijft deze vraag toch vaak terugkomen.

Want ik heb een tropische achtergrond en dat zie je. Op deze vraag antwoord ik dan vaak dat mensen het zelf mogen proberen te raden en daar komen de meest exotische antwoorden uit: Indonesisch, Arubaans, Curaçaos, Mexicaans, Braziliaans, Hawaïaans. Hmm, ze heeft wel krullen, Marokkaans dan misschien? Sommige suggesties nemen zelfs een buitenaards tripje: “Je lijkt op die blauwe meid uit ‘Avatar’”. Wanneer ik vertel dat ik voor een kwart Surinaams ben, is dat dan volgens hun de verklaring voor mijn liefde voor kip en de twee keer per jaar dat ik te laat kom. Gelukkig heb ik persoonlijk nooit te maken gehad met ernstige discriminatie, behalve een paar misplaatste grappen of wat lompe opmerkingen: “Wat ruikt je haar lekker naar kokos, maar dat vind ik geen probleem, hoor! Ik heb veel zwarte vrienden, die ruiken ook allemaal zo…”. Als je ‘zwarte vrienden’ vervangt voor ‘witte vrienden’, lijken mensen die opmerking ineens heel gek te vinden, maar het is natuurlijk überhaupt heel raar om te zeggen.

Helaas zie ik wel veel vooroordelen om me heen. Mijn tweelingzus is bijvoorbeeld een dokter in spé en liep mee met de dokter. Ze moest een patiënt verzorgen die meende dat ‘alle buitenlanders lui en onaangepast waren en geen ambitie hadden’. Mijn zus kwam tevoorschijn en vroeg hem naar zijn argumenten. De man schrok zich rot en bood zijn excuses aan. Maar ook andersom heb ik veel vooroordelen gehoord: ‘alle Nederlanders zijn gierig, onbegripvol, racisten…’. Vaak is het zo dat als mensen elkaar niet kennen, ze die ruimte negatief gaan invullen.

Hierdoor moet ik denken aan de kleuterklas. Als iemand lief en aardig was, werd je vrienden. Als iemand gemeen was, niet kon delen of je een mep verkocht dan natuurlijk niet. Ik kon me als kleuter niet eens goed herinneren of iemand gekleurd was of niet, want ik stond er gewoon helemaal niet bij stil. Je was aardig of niet. Mijn vriendengroep is ook een mix van verschillende achtergronden, maar dat is niet iets waar we ooit op gelet hebben of ‘trots’ op zijn. We konden het goed met elkaar vinden en zijn daarom al 11 jaar bevriend.

Dat is denk ik ook de kern van het verhaal: leer elkaar kennen. Door samen te eten, leuke dingen te doen en verhalen te delen kom je erachter hoe iemand is. Elke persoonlijkheid is anders, ook al heb je dezelfde huidskleur of cultuur, of ben je juist een tegenpool van elkaar. Als iemand het toch niet helemaal begrijpt, stuur ze dan maar gewoon weer terug naar de kleuterklas 

17%201002%20ingezonden%20brief%20door%20malon
Ingezonden brief door Malon

Recente nieuwsberichten

Nieuws & blog

Over Asito

Voor Asito staat het verbinden van medewerkers, klanten en de maatschappij voorop om zo samen tot resultaten te komen. Het is deze maatschappelijke relevantie die Asito vanuit haar hart wil uitdragen. Dit komt dan ook tot uiting in onze visie en missie.

Lees meer over Asito